A semana pasada, Xaquín e máis eu atrevémonos a acompañar á xentuza (ou xentiña)de 2º á neve.
Alá estabamos o domingo na estación de autobuse cando chegou Secundino (o noso conductor) co autobús cheo de pontevedreses de 1º da ESO, Xan e Xosé Luis (os profes acompañantes) e Carla e Yoli (as nosas monitoras).
Seis horas de bus, con parada na Gudiña a repoñer forzas e en Boñar a recoller a Conde (o noso outro monitor, alias "o Moñañés"), para chegar a Cofiñal, pequeno e nevado pobo a carón de Puebla de Lillo. Alí coñecemos ao resto dos monitores: Zaira (de Cangas tamén) e Abel (un pouco tolo el, e o que máis trasnadas fixo en toda a semana), Despois do reparto de habitacións, a cear.
O luns pola mañá recollemos o material que iamos utilizar toda a semana (botas, esquís, paus e casco). Despois fomos a estación para a nosa primeira clase, pero antes houbo que poñerse as botas de esquí e iso era o máis doloroso, moito peor que as caídas. Cuña para aqui, cuña para alá, acabamos o día mallados.
O martes continuamos coa cuña e a subida en escaleira. Cando practicabamos libremente despois do marabilloso bocata de tódolos días, vai Borre e cae, convertíndose no primeiro lisiado. O pobre quedou sen poder esquiar máis, castigado toda a tarde comigo mentres os demais visitaban o torreón e o museo de Puebla de Lillo, e paseando en muletas a partir de entón.
O mércores seguimos co esquí e, tras engullir o bocata, dereitiños a ducharnos para marchar a León. Tras facer a "cucaracha" e visitar a catedral (moi ben explicada por Max e Xaquín), dúas horas de tempo libre para todos.
O xoves xa case todos xirabamos e eu, coa axuda de Xan e Xosé Luis, alá me fun pola pista azul de Requejines abaixo, caendo cada dous por tres. Pola noite houbo actuación estelar dos diferentes grupos de Pontevedra, Meis, Mosteiro e Cambados, pero a actuación estelar celebrouse no garaxe, onde os nosos monstruíños fixeron unha gran actuación.
E o venres todo rematou. Todos os que quixeron tiráronse Requejines abaixo cos monitores. Cando parecía que Borre sería a nosa única baixa, uníronse Carmela e Laura. Repartiron diplomas e batidos de fresa para todos. Despois de devolver o material, uns engulimos o bocata mentres outros se cambiaban. Con todo ese aroma a humanidade, marchamos para Cangas, parando novamente na Gudiña e deixando a Yoli en Porriño. E para que houbese anécdota final, tiveron que vir os pais da estación ao concello porque a semana santa xa comezara en Cangas.
Aquí van as mellores fotos da semana:
E algunhas máis das paisaxes:
E xa sabedes, todo o que se me esqueceu contar para os comentarios... ou quizais unha entrada (versión alumnos).
