Este fermoso vídeo de Amnistía Internacional pretende concienciarnos do poder da nosa sinatura, isto é, da inmensa capacidade de decisión da sociedade civil cando se organiza a prol de calquera causa xusta. Espero que vos guste.
Vía Brétemas.
Mostrando entradas con la etiqueta paz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta paz. Mostrar todas las entradas
4/5/08
28/1/08
Full Metal Jacket (A Chaqueta Metálica)
Hoxe os de 3ºB traghámonos a infame película “Full Metal Jacket” (“A Chaqueta Metálica) do sobrevalorado director Stanley Kubrick. Así desidiu conmemorar o titor o día da Pas: paradoxal faselo cunha película bélica, na que a violensia non é pouca. En fin, que se lle vai faser. A entrada vai para dar algho máis de informasión da película “Full Metal Jacket”, do seu director Stanley Kubrick e alghunhas curiosidades. E tamén me ghustaría moito que quen a vira deixara aquí os seus comentarios, impresións, reflexións... Ai vai a miña.
“Born to kill” (“Nacido para matar”) resa o casco no cartel da película “A Chaqueta Metálica”. Quisais debería disir “Educated to kill” (“Educado para matar”). Está claro (creo eu) que as maiores vítimas da gherra son os sivís, tanto os mortos (tamén coñesidos polo eufemismo de “danos colaterais”) como os vivos que sofren o medo, as inclemensias, o desarraigho e o baleiro que queda cando os exércitos marchan (se é que o fan). Pero a veses as vítimas tamén están dentro dos exércitos, persoas enviadas a matar (imaxinade o que lle pode faser iso a unha alma humana) e a morrer (hai cousas moito peores) nunca se sabe ben porqué. E cando se sabe acostuma ser un absurdo, unha loucura, un capricho. Os responsables sempre miran dende fóra, dende arriba, sen dor, sen remordemento, sen alma nin corasón. Non ven que mandan aos seus ighais a matar aos seus ighais por algho que non é nada a carón dunha vida. Non ven cos ollos dos soldados que matan nin ven cos ollos dos fillos que morren. QUE INXUSTO!
Hoxe os de 3ºB tragámonos a infame película “Full Metal Jacket” (“A Chaqueta Metálica) do sobrevalorado director Stanley Kubrick. Así decidiu conmemorar o titor o día da Paz: paradoxal facelo cunha película bélica, na que a violencia non é pouca. En fin, que se lle vai facer. A entrada vai para dar algo máis de información da película “Full Metal Jacket”, do seu director Stanley Kubrick e algunhas curiosidades. E tamén me gustaría moito que quen a vira deixara aquí os seus comentarios, impresións, reflexións... Ai vai a miña.
“Born to kill” (“Nacido para matar”) reza o casco no cartel da película “A Chaqueta Metálica”. Quizais debería dicir “Educated to kill” (“Educado para matar”). Está claro (creo eu) que as maiores vítimas da guerra son os civís, tanto os mortos (tamén coñecidos polo eufemismo de “danos colaterais”) como os vivos que sofren o medo, as inclemencias, o desarraigo e o baleiro que queda cando os exércitos marchan. Pero a veces as vítimas tamén están dentro dos exércitos, persoas enviadas a matar (imaxinade o que lle pode facer iso a unha alma humana) e a morrer (hai cousas moito peores) nunca se sabe ben porqué. E cando se sabe acostuma ser un absurdo, unha loucura, un capricho. Os responsables sempre miran dende fóra, dende arriba, sen dor, sen remordemento, sen alma nin corazón. Non ven que mandan aos seus iguais a matar aos seus iguais por algo que non é naa a carón dunha vida. Non ven cos ollos dos soldados que matan nin ven cos ollos dos fillos que morren. QUE INXUSTO!
Hoxe os de 3ºB tragámonos a infame película “Full Metal Jacket” (“A Chaqueta Metálica) do sobrevalorado director Stanley Kubrick. Así decidiu conmemorar o titor o día da Paz: paradoxal facelo cunha película bélica, na que a violencia non é pouca. En fin, que se lle vai facer. A entrada vai para dar algo máis de información da película “Full Metal Jacket”, do seu director Stanley Kubrick e algunhas curiosidades. E tamén me gustaría moito que quen a vira deixara aquí os seus comentarios, impresións, reflexións... Ai vai a miña.
“Born to kill” (“Nacido para matar”) reza o casco no cartel da película “A Chaqueta Metálica”. Quizais debería dicir “Educated to kill” (“Educado para matar”). Está claro (creo eu) que as maiores vítimas da guerra son os civís, tanto os mortos (tamén coñecidos polo eufemismo de “danos colaterais”) como os vivos que sofren o medo, as inclemencias, o desarraigo e o baleiro que queda cando os exércitos marchan. Pero a veces as vítimas tamén están dentro dos exércitos, persoas enviadas a matar (imaxinade o que lle pode facer iso a unha alma humana) e a morrer (hai cousas moito peores) nunca se sabe ben porqué. E cando se sabe acostuma ser un absurdo, unha loucura, un capricho. Os responsables sempre miran dende fóra, dende arriba, sen dor, sen remordemento, sen alma nin corazón. Non ven que mandan aos seus iguais a matar aos seus iguais por algo que non é naa a carón dunha vida. Non ven cos ollos dos soldados que matan nin ven cos ollos dos fillos que morren. QUE INXUSTO!
4/1/08
Bloody Sunday
Feliz ano a todo o mundo. Estaba agardando pola primeira entrada do ano no noso blog (confiaba en Pilar ou Adriana, por que será? :-P), pero está visto que aínda dura o empacho de marisco e a emoción de que traerán os reis magos. Eu empachado estou, pero o espírito consumista escapoume hai tempo, así que aí vai un video musical moi especial (creo que aínda non puxera ningún).
Non é que U2 sexa o meu grupo favorito nin moito menos (aínda que en concerto son impresionantes). É o que representa esta canción, a historia do que aconteceu o 30 de xaneiro de 1972 "Bloody Sunday" (Domingo Sanguento) en Derry, Irlanda, cando o exército inglés asasinou a 14 persoas (6 delas menores) durante unha manifestación pacifista en prol dos Dereito Civís. Eu coñecín a historia gracias á película homónima "Bloody Sunday" dirixida por Paul Greengrass (e chorei escoitando a canción de U2 ao final da peli). E estremecinme cando, tempo despois, visitei en Derry o lugar onde aconteceran os feitos.
En fin, o video mestura un directo da canción con imaxes da peli. Que vos preste!
Felis ano a todo o mundo. Estaba aghardando pola primeira entrada do ano no noso blogh (confiaba en Pilar ou Adriana, por que será? :-P), pero está visto que aínda dura o empacho de marisco e a emosión de que traerán os reis maghos. Eu empachado estou, pero o espírito consumista escapoume hai tempo, así que aí vai un video musical moi espesial (creo que aínda non puxera ninghún).
Non é que U2 sexa o meu ghrupo favorito nin moito menos (aínda que en conserto son impresionantes). É o que representa esta cansión, a historia do que aconteseu o 30 de xaneiro de 1972 "Bloody Sunday" (Domingo Sanguento) en Derry, Irlanda, cando o exército inghlés asasinou a 14 persoas (6 delas menores) durante unha manifestasión pasifista en prol dos Dereito Sivís. Eu coñesín a historia ghrasias á película homónima "Bloody Sunday" dirixida por Paul Greengrass (e chorei escoitando a cansión de U2 ao final da peli). E estremesinme cando, tempo despois, visitín en Derry o lughar onde aconteseran os feitos.
En fin, o video mestura un directo da cansión con imaxes da peli. Que vos preste!
Non é que U2 sexa o meu grupo favorito nin moito menos (aínda que en concerto son impresionantes). É o que representa esta canción, a historia do que aconteceu o 30 de xaneiro de 1972 "Bloody Sunday" (Domingo Sanguento) en Derry, Irlanda, cando o exército inglés asasinou a 14 persoas (6 delas menores) durante unha manifestación pacifista en prol dos Dereito Civís. Eu coñecín a historia gracias á película homónima "Bloody Sunday" dirixida por Paul Greengrass (e chorei escoitando a canción de U2 ao final da peli). E estremecinme cando, tempo despois, visitei en Derry o lugar onde aconteceran os feitos.
En fin, o video mestura un directo da canción con imaxes da peli. Que vos preste!
Felis ano a todo o mundo. Estaba aghardando pola primeira entrada do ano no noso blogh (confiaba en Pilar ou Adriana, por que será? :-P), pero está visto que aínda dura o empacho de marisco e a emosión de que traerán os reis maghos. Eu empachado estou, pero o espírito consumista escapoume hai tempo, así que aí vai un video musical moi espesial (creo que aínda non puxera ninghún).
Non é que U2 sexa o meu ghrupo favorito nin moito menos (aínda que en conserto son impresionantes). É o que representa esta cansión, a historia do que aconteseu o 30 de xaneiro de 1972 "Bloody Sunday" (Domingo Sanguento) en Derry, Irlanda, cando o exército inghlés asasinou a 14 persoas (6 delas menores) durante unha manifestasión pasifista en prol dos Dereito Sivís. Eu coñesín a historia ghrasias á película homónima "Bloody Sunday" dirixida por Paul Greengrass (e chorei escoitando a cansión de U2 ao final da peli). E estremesinme cando, tempo despois, visitín en Derry o lughar onde aconteseran os feitos.
En fin, o video mestura un directo da cansión con imaxes da peli. Que vos preste!
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)
